تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ دور شود پهلوهاى ايشان از جايهاى خواب ، يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً مىخوانند پروردگار خويش را از ترس عقاب ، و اميد ثواب . وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ و از آنچه « 1 » روزى كرديم « 2 » شان نفقه مىكنند « 3 » ، يعنى به تن نماز آرند و به مال صدقه كنند . ( 16 ) فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ نداند هيچ‌كس كه چه آماده كرده شده است مر ايشان را از چشم روشنايى ، جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ جزا را بدانچه « 4 » كردند در سرّ به تنهايى . ( 17 ) أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً ا آنك با ايمان بود ، همچون آن‌كس بود ، كه بيرون « 5 » آينده از فرمان بود ؛ لا يَسْتَوُونَ نه‌اند برابر ، با يكديگر . ( 18 ) أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ اما آنها كه ايمان آوردند ، و عمل صالح كردند ، فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوى ايشان راست بهشت جاويدان « 6 » ، نُزُلًا بِما كانُوا يَعْمَلُونَ روزى بدانچه « 8 » مىكردند از طاعت و احسان . ( 19 ) وَ أَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْواهُمُ النَّارُ و اما آنها كه كافر شدند ، ايشان در آتش دوزخ بوند كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها أُعِيدُوا فِيها هر بارى كه خواهند تا از وى بيرون « 9 » آيند ، سوى وىشان بازبرند وَ قِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ و گفته شود ايشان را بچشيت عذاب آتش ، آنك دروغ مىداشتيت بودن وى چون مىشنيديت آياتش . ( 20 ) وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ و هرآينه بچشانيم‌شان از عذاب فروتر « 7 » ، پيش از عذاب بزرگتر ؛ يعنى محنتهاى اين جهان ، پيش از

--> ( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - ن : كرده‌ايم . ( 3 ) - ن و ت : نفقه كنند . ( 4 ) - ن : بدانج . ( 5 ) - ن : برون . ( 6 ) - ن : جاودان . ( 7 ) - ن و ت : فرودتر . ( 8 ) - ن : بدانج . ( 9 ) - ن : برون .